Jesteś tutaj
Dom > Bieganie > 42 195 m. Co ten dystans oznacza dla naszego organizmu?

42 195 m. Co ten dystans oznacza dla naszego organizmu?

Czy zastanawialiśmy się kiedyś co się dzieje z organizmem sportowca mierzącego się z maratonem? Co dla naszego organizmu oznacza dystans 42 kilometrów i 195 metrów? Temperatura ciała rośnie, pompa sercowa pracuje coraz szybciej, a ze skóry wydobywa się ogromna ilość potu. Człowiek, to nie maszyna, więc odczuwa te wszystkie procesy na „własnej skórze”. Pojawia się ból i zmęczenie. Po przekroczeniu mety maratonu zapominamy o tych wszystkich odczuciach, ale nasz organizm przez jakiś czas będzie nadal ciężko pracował.

 

 

 

Co się dzieje w organizmie biegacza zmagającego się z czterdziestoma dwoma kilometrami?

 

  1. TEMPERATURA CIAŁA – Organizm zużywa 25% wytwarzanej energii na pracę mięśni. Większość – a więc 75% – jest zamieniana na ciepło i dlatego temperatura ciała podnosi się nawet o 2 stopnie Celsjusza. Osiągnięcie przez organizm 39 stopni jest już niebezpieczne i objawia się nudnościami, zawrotami głowy i omdleniem.
  2. WYDZIELANIE POTU – Aby unormować temperaturę ciała, gruczoły w skórze wydzielają pot: od prawie litra do dwóch i pół litra. Razem z nim tracimy wodę i minerały, takie jak sód i potas. Ich niedobór może powodować zmęczenie oraz ból głowy.
  3. OSOCZE KRWI – Intensywne pocenie odwadnia organizm, co wpływa na redukcję objętości osocza (płynu, w którym przemieszczają się komórki krwi). Jeśli w czasie biegu organizm nie jest odpowiednio nawadniany, zagęszczona krew utrudnia sercu pracę.
  4. OBRONA ORGANIZMU – Podczas biegu cały organizm jest skoncentrowany na wysiłku. Odbywa się to kosztem m.in. produkcji białych krwinek, mechanizmów obronnych. Dlatego sportowcy w intensywnym okresie treningowym są bardziej podatni na przeziębienie.
  5. KWAS MLEKOWY – Duża intensywność wysiłku sprawia, że organizm produkuje kwas mlekowy w takiej ilości, że nie jest w stanie się go pozbyć. Jego nadmiar może zmniejszyć wydajność mięśni, szczególnie podczas ostatnich kilometrów maratonu.
  6. PALIWO – Podczas biegu energia czerpana jest z węglowodanów: glukozy krążącej we krwi i magazynu glikogenu w mięśniach. Wiele osób poddaje się na trzydziestym kilometrze, ponieważ nie ma zapasów energii.
  7. RÓWNOWAGA – Bieg pobudza ruchy perystaltyczne jelit, przyśpieszając drogę zjedzonych posiłków. Przed maratonem należy unikać pokarmów bogatych w błonnik, jak płatki zbożowe, siemię lniane, śliwki. Pozwoli to uniknąć poszukiwań toalety w czasie biegu.
  8. CIŚNIENIE KRWI – W trakcie wysiłku objętość krwi w naczyniach zwiększa się, co powoduje ich rozszerzanie. Po biegu ta ilość gwałtownie maleje – naczynia nie kurczą się tak szybko i ciśnienie spada. Dlatego zaraz po biegu trzeba przejść do spokojnego marszu.
  9. DOBRE SAMOPOCZUCIE – Podczas intensywnej aktywności fizycznej przysadka mózgowa (gruczoł podwzgórza) wydziela hormony – endorfiny, które z krwi są dostarczane do całego organizmu, wywołując euforię i zmniejszając wrażliwość na ból (również mięśniowy).

 

 

 

 

A oto podstawowe dane dotyczące organizmu biegacza w trakcie maratonu:

 

3000 kcal – średnia ilość kalorii spalanych podczas biegu na dystansie 42,195 km

6% – tyle masy ciała można zgubić podczas maratonu. (A więc osoba ważąca 60 kg, może ukończyć maraton ważąc 56 kg)

90% – taka ilość całkowitej, utraconej wagi stanowią płyny. (Organizm traci też tłuszcz i białko, ale w mniejszych ilościach)

140 – to średnia ilość uderzeń serca na minutę podczas maratonu

180 – to średnia ilość uderzeń serca na minutę na ostatniej prostej maratonu

70 – 80 – to średnie tętno spoczynkowe. 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz
Do góry