Jesteś tutaj
Dom > Odżywianie > Jesteś tym co jesz?!

Jesteś tym co jesz?!

Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że w dzisiejszych czasach żywność jest modyfikowana i przetwarzana. Wszystko dzieje się p to, aby podsycić apetyt klienta, który kupi coś niekoniecznie tańszego, ale atrakcyjniejszego. Toteż producenci dodają do swych wyrobów masę różnorodnych barwników o tajemniczej nazwie, a klienci zazwyczaj nie czytają etykiet. A jeśli już to robią, to na pewno nie tracą czasu na szukanie w Internecie opisu związku chemicznego kryjącego się pod symbolem E(…).

Barwa produktów żywnościowych uwydatnia ich smakowitość, zwłaszcza wyrobów cukierniczych oraz napojów alkoholowych i bezalkoholowych. Przez dodanie barwników przywraca się naturalną barwę produktowi zmienioną w wyniku obróbki technologicznej, intensyfikuje się barwy naturalnie występujące w żywności lub uzyskuje całkiem nową barwę.

Barwniki spożywcze nadają lub przywracają barwę środkom spożywczym. Obejmują naturalne składniki żywności oraz naturalne źródła surowcowe, które normalnie nie są spożywane jako żywność. Są nimi również preparaty otrzymane ze środków spożywczych i innych naturalnych źródeł surowcowych. Uzyskane zostają w procesie fizycznej lub chemicznej ekstrakcji, w której ekstrahuje się selektywnie pigmenty względem składników odżywczych albo aromatycznych.

Co ciekawe, surowce stosowane z powodu właściwości aromatycznych, smakowych lub odżywczych a posiadające oprócz tego właściwości barwiące nie są traktowane jako barwniki. Surowcami takimi mogą być np. suszona papryka, kurkuma czy szafran.

Barwniki podzielić możemy na kilka grup:

Barwniki naturalne

Są pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Stosowane w przemyśle barwniki naturalne są otrzymywane głównie przez ekstrakcję surowców roślinnych (liści, kwiatów, korzeni, owoców) i zwierzęcych (tkanka mięśniowa i krew). Po zagęszczeniu wyciągu i izolacji barwnika uzyskuje się preparaty barwiące. Wśród nich wyróżnić możemy barwniki chinoidowe, którym jest np. koszenila(E120) – czerwony barwnik otrzymywany z mszyc żerujących na kaktusach rosnących w tropikalnych rejonach Ameryki Północnej i Centralnej. Pozyskiwana jest zarówno z robaczych odwłoków jak i składanych przez nie jaj. Żywe owady zabija się zanurzając w wodzie, a następnie doprowadzając do ich wysuszenia. Alternatywnym sposobem jest poddanie mszyc działaniu słońca, pary wodnej albo cieplarki o podwyższonej temperaturze. W ten sposób można uzyskać różne odcienie barwnika, co umożliwia dywersyfikację produktów. Koszenila występuje w niezliczonej ilości produktów spożywczych – jogurtach, dżemach, galaretkach, napojach.

Barwniki identyczne z naturalnymi

Otrzymywane są w procesie syntezy, ale są identyczne ze związkami chemicznymi występującymi w przyrodzie. Do nich należą m.in. ryboflawina(E101i) czyli witamina B2, beta-karoten(E160ii) oraz kantaksantyna (E161g), która jest obecna w wielu gatunkach roślin i grzybów oraz w piórach niektórych ptaków. Można ją produkować syntetycznie, ale na skalę przemysłową jest otrzymywana z piór flamingów. Interesujący jest fakt, iż jej użycie do celów spożywczych jest zakazane w niektórych krajach. W przemyśle spożywczym używana jest do barwienia paluszków rybnych, lodów, ptasiego mleczka, a także marynat, sosów i konserw.

Barwniki syntetyczne organiczne

Zaletami syntetycznych barwników organicznych jest ich niższa cena w porównaniu z ceną barwników naturalnych, duża standardowa moc barwienia, trwałość i odporność na środowisko oraz różne formy handlowe preparatów (proszki, roztwory, pasty). W Polsce dozwolone jest stosowanie wielu z dostępnych na rynku barwników syntetycznych m.in.: tartrazyna (E102), która może prowadzić do depresji i bezsenności; żółcień chinolinowa (E104) znajdująca zastosowanie w zabarwianiu lodów, a wywołująca nadpobudliwość u dzieci; żółcień pomarańczowa FCF (E110) zakazana w Norwegii i Finlandii ze względu na swoją szkodliwośc; azorubina (E122), której spożywanie nie jest wskazane u osób chorujących na astmę i uczulonych na aspirynę; amarant (E123) – zabroniony w wielu krajach barwnik kancerogenny, który spozywany przez kobiety w ciąży może wywołać wady wrodzone u dziecka; czerwień koszenilowa (E124) – często mylona z koszenilą, jednak mało szkodliwa; czerwień allura (E129) nasilająca objawy astmy i powodująca ADHD u dzieci.

Nieorganiczne substancje barwiące

Znajdują zastosowanie głównie w barwieniu powierzchni produktów, wykorzystując właściwości metali do tworzenia atrakcyjnych barw. W Polsce dozwolone są: węglan wapnia (E170) i dwutlenek tytanu (E171) do polew cukrowych białych, tlenki i wodorotlenki żelaza (E172) do barwienia sztucznych osłonek kiełbas, aluminium (E173), srebro (E174) i złoto (E175) w postaci listków i proszków do powierzchniowego barwienia ciast oraz w produkcji likierów. Niekiedy barwnikiem jest też węgiel drzewny.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz
Do góry