Jesteś tutaj
Dom > Nowości > Różne rodzaje NARCIARSTWA ZJAZDOWEGO

Różne rodzaje NARCIARSTWA ZJAZDOWEGO

Narciarstwo zjazdowe nazywane jest bardzo często narciarstwem alpejskim. Jest to najpopularniejsza forma narciarstwa uprawiana rekreacyjnie przez amatorów sportów zimowych.

 

Oto jak Wikipedia.pl definiuje to pojęcie:

Narciarstwo zjazdowe – jedna z form narciarstwa – obok narciarstwa klasycznego (biegi narciarskie i skoki narciarskie), narciarstwa dowolnego, skialpinizmu, skituringu – polegająca na zjeździe po ośnieżonym stoku górskim lub sztucznym na nartach przymocowanych do butów narciarskich za pomocą specjalnych wiązań. Może być realizowana jako rekreacja lub sport. Jest uprawiana na trasach zjazdowych, szlakach narciarskich i nartostradach lub poza trasami. Narciarz przeważnie korzysta również z kijków.

 

 

 

Szczególnymi formami narciarstwa alpejskiego są:

–         narciarstwo telemarkowe (http://www.bodyinfo.pl/jazda-na-nartach-telemark-co-to-takiego.a1468)

–         freeride (http://www.bodyinfo.pl/jazda-na-nartach-freeride-poczuj-sie-naprawde-wolny.a2077)

–         narciarstwo szybkie,

–        narciarstwo ekstremalne

–       narciarstwo na trawie (na nartorolkach) lub igelicie.

 

 

 

STYLE JAZDY NA NARTACH ZJAZDOWYCH: 

Obecnie na stokach narciarskich dominują dwa style jazdy narciarskiej:

Carving – jazda długimi ciętymi skrętami na nartach carvingowych, z jej ekstremalną postacią – funcarvingiem.

CARVING to technika jazdy na taliowanych (wciętych w „talii”) nartach polegająca na jeździe na krawędziach nart, dzięki czemu skręt (po fragmencie okręgu) nie powoduje utraty szybkości.

Śmig – jazda krótkimi, szybkimi skrętami, pozwalającymi na utrzymanie stałej szybkości.

ŚMIG to styl jazdy w narciarstwie alpejskim polegający na wykonywaniu serii szybkich, krótkich, równoległych skrętów na przemian w lewo i w prawo ze stałą prędkością w czasie zjazdu w dół stoku.

Poza wyznaczonymi trasami (offpiste) narciarze uprawiają freeriding.

 

 

 

KONKURENCJE NARCIARSTWA ZJAZDOWEGO:

Najważniejsze zawody w narciarstwie alpejskim to:

  • Igrzyska Olimpijskie
  • Puchar Świata i
  • Mistrzostwa Świata.

 

W Pucharze Świata rozgrywanych jest sześć z siedmiu poniższych konkurencji (w przeszłości kombinacja, obecnie superkombinacja), w tym slalom równoległy od 2011 roku:

  • slalom (SL) (nazywany kiedyś slalomem specjalnym)
  • slalom gigant (GS)
  • supergigant (Super-G lub SG)
  • zjazd (DH) (nazywany czasem biegiem zjazdowym)
  • kombinacja (od sezonu zimowego 2006/07 rozgrywana sporadycznie lub wcale)
  • superkombinacja (SC)
  • slalom równoległy, wprowadzony do Pucharu Świata w 2011 roku.

 

W Mistrzostwach Świata i na Igrzyskach Olimpijskich rozgrywane są obecnie pierwsze 4 konkurencje i superkombinacja.

Około roku 2002 została wyodrębniona przez FIS nowa dyscyplina, carving. Pod auspicjami FIS rozgrywany jest FIS Carving World Cup na dwóch poziomach: FIS Carving Cup World Challenge i FIS Carving Cup European Challenge.

 

W ramach zawodów carvingowych rozgrywane są dwie konkurencje:

  • Slalom Carving (CAR SL)
  • Speed Carving (CAR SP), carving na czas.

Zwycięzcą każdej z powyższych konkurencji narciarskich jest zawodnik, który pokona wyznaczoną bramkami trasę w najkrótszym czasie (z elementami punktacji w CAR SL). W konkurencjach technicznych, czyli SL i GS, rozgrywane są dwa przejazdy, a czasy są sumowane.

 

 

 

GŁÓWNE ELEMENTY JAZDY NA NARTACH:

Skręty

Techniki skrętów ewoluowały w ciągu ostatnich 150 lat, a równolegle z nimi techniki budowy nart, butów i wiązań narciarskich. Historycznie skręty w narciarstwie alpejskim rozwijały się w mniej więcej następującej kolejności:

  • pług – pozwalał na skręcanie przez ześlizgiwanie dolnej narty (przy jeździe na nartach prostych). Dziś w pługu na nartach carvingowych wystarczy docisnąć (przenieść środek ciężkości na) nartę zewnętrzną, aby ta wycięła w śniegu łuk o zamierzonej długości
  • skręt telemarkowy po raz pierwszy zastosowany w 1868 roku przez norweskiego skoczka Sondre Norheima
  • ześlizg zastosowany w latach 90. XIX wieku przez wielkiego pioniera narciarstwa alpejskiego – Austriaka Mathiasa Zdarsky’ego, który również był konstruktorem pierwszych stalowych wiązań, będących prototypem nowoczesnego wiązania narciarskiego. Zdarsky ciągle używał jeszcze tylko 1 kijka narciarskiego
  • kristiania – (nazwa wzięta od dawnej nazwy Oslo), rozwinięcie skrętu ześlizgowego
  • skręt równoległy wprowadzony w latach 30. XX wieku przez Austriaka Mitcha Gilmana, pozwalający na uniknięcie zsuwania nart po stoku
  • skręt carvingowy – wykorzystujący łukowatą krzywiznę krawędzi nart. Jazda po tej krzywiźnie pozwala na uniknięcie zsuwania nart oraz nietracenie szybkości w czasie skrętu
  • szczególną formą skrętu („na stojąco”) jest tzw. zwrot alpejski (pokazany obok), pomocny w miejscach, w których nie da się zrobić skrętu w ruchu.

 

Hamowanie

Redukcja szybkości i hamowanie w czasie jazdy odbywają się przez:

  • doprowadzenie do jazdy na krawędziach nart w poprzek (pod kątem) do kierunku jazdy. Można to zrobić przyjmując pozycję pługa lub jadąc bokiem na krawędziach nart, trzymając narty równolegle
  • wzrost oporu aerodynamicznego (wyprostowanie się, rozłożenie rąk).

 

 

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat narciarskich dyscyplin sportu przeczytaj poniższy tekst pochodzący z naszego portalu: http://www.bodyinfo.pl/narciarstwo-podzial-narciarskich-dyscyplin-sportu.a2242

Jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś na temat rodzajów nart zjazdowych przeczytaj poniższy tekst pochodzący z naszego portalu: http://www.bodyinfo.pl/rozne-rodzaje-nart-zjazdowych.a1470

 

 

 

Źródło tekstu:

www.wikipedia.pl

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz
Do góry