Jesteś tutaj
Dom > Bieganie > TRAIL. Technika biegania w terenie

TRAIL. Technika biegania w terenie

Bieganie terenowe zasadniczo różni się od tradycyjnego biegania po płaskich powierzchniach asfaltowych. W TRAILU jogger biega po bezdrożach, w lesie lub w górach. Atakuje liczne przeszkody, zakręty i podbiegi. Omija drzewa i krzaki, pokonuje powalone konary i przeskakuje kałuże.

Czym charakteryzuje się technika biegania trailowego i jak się jej nauczyć? O tym traktuje poniższy tekst.

 

 

 

Podstawowe zasady techniki biegania terenowego:

– W terenie oczywiście skrócić musisz krok – nie staraj się wydłużać go na siłę. Tu zachodzi podobna zależność jak podczas biegania po schodach – łatwiej wbiegać po dwa, czy po cztery schody? Mniejsze i częstsze kroki zapewniają lepszą kontrolę.

 

– Cały czas patrz pod nogi, ale nie pochylaj się za bardzo do przodu. Zbliżenie twarzy do podłoża sprawi, że zrobisz z niej zderzak podczas upadku. Głowę trzymaj prosto: to oczy omiatają przód i boki, skanuj teren w poszukiwaniu przeszkód.

 

– Nogi trzymaj pod sobą: jeżeli zostaną za bardzo z tyłu lub z przodu, stawy stracą stabilizację reszty ciała i zaliczysz glebę lub nabawisz się kontuzji.

 

– Kiedy teren stanie się mocno wymagający lub napotkasz ostry podbieg, możesz przejść do żywego marszu. Pokonanie go na pełnej szybkości za bardzo Cię zmęczy i nie będziesz miał siły na dalszą część.

 

–         Gdy już opanujesz podstawę techniki i poczujesz się swobodnie w tym otoczeniu, kolejnym krokiem powinna być próba utrzymywania równego tempa na zmiennym terenie.

 

 

 

 

PORADY DLA TRAILOWCÓW:

 

JAK wbiegać

Stawiaj małe, ale szybkie kroki. Pozwala to złapać stały rytm biegu. Jednocześnie jesteś w stanie wybrać najlepszy kierunek i znaleźć solidne miejsce, gdzie pewnie postawisz stopę. Trzymaj ciało prosto, pilnuj, żeby nie pochylać się bardziej niż normalnie do przodu czy do tyłu. Plecy masz wyprostowane i głowę trzymasz prosto. Oprzyj się pokusie, żeby zgiąć ciało w pasie – nadweręży to dolną część pleców. Ręce pracują równocześnie z nogami – w razie potrzeby służą podparciem. Jeżeli podbieg okaże się bardzo stromy, przejdź do marszu – rób wtedy większe kroki, ręce trzymaj na udach i odpychaj się od nich.

 

 

JAK zbiegać

Krok jest dłuższy niż podczas wbiegania, ale nie przeszkadzaj z dużymi sumami. Kryterium doboru długości jest kontrola ciała. Nie możesz lecieć na łeb, na szyję – świadomie stawiaj każdy krok, Miednicę delikatnie przesuń do tyłu – to sprawi, że będziesz pracować na miękkich kolanach. Złącz łopatki – wyprostujesz wtedy postawę i podciągniesz nieco do góry ręce, które jak stateczki będą pomagały Ci znaleźć równowagę lub wyhamować przed przeszkodą. Czasami pomaga bieg slalomem od jednego do drugiego końca – w naturalny sposób wytracasz wtedy nadmierną prędkość.

 

 

JAK pokonywać przeszkody

Na trasie biegu będą pojawiać się naturalne przeszkody, jak na przykład leżące na drodze drzewa. Część z nich będziesz w stanie wyminąć, nie nadrabiając przy tym drogi. Jeżeli najefektywniejszym rozwiązaniem będzie pokonać przeszkodę, unikaj stawianie na niej stopy – wytracisz szybkość, a jeżeli powierzchnia będzie śliska, ryzykujesz upadkiem. Dużo bezpieczniej jest przez nią przeskoczyć. Postaraj się nie zmieniając tempa, stanąć jak najbliżej przeszkody, tak by z kolejnym krokiem wylądować za nią. Kiedy będziesz przenosić ciało, wspomóż się rękami. 

 

 

JAK zjeżdżać ze zbocza

Weź pod uwagę, że na trasie mogą zdarzać się momenty, w których nie będziesz w stanie ani biec, ani iść. Może to uniemożliwić bardzo stromy zjazd, śnieg, mech lub błoto, na których będziesz jeździć jak na łyżwach. W takich wypadkach dobrą strategią jest zjazd. Kucnij i lekko pochyl się do tyłu, tak, żeby jedna ręka dotykała ziemi. Twoje stopy zamieniają się w płozy sań i hamulce zarazem, a ręka z tyłu będzie pracować jak ster. Bardzo strome zjazdy pokonuj zygzakiem (jak podczas jazdy na nartach), zmieniając kierunek i wspierając ręce. 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz
Do góry